Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle Öldürme
Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2, 53/6, 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre; sanığın idaresindeki araçla yerleşim yeri içinde, iki yönlü, asfalt kaplama, düz, eğimsiz, aydınlatmalı yolda, gece vakti seyir halindeyken dört yönlü, kontrolsüz kavşağa geldiğinde seyir istikametine göre yolun sağından kavşağa girmekte olan ölenin idaresindeki motosikletle çarpışması şeklinde meydana gelen kazaya asli kusurlu olarak sebebiyet verdiği ve bir kişnin ölmesi ile neticelenen olayda;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi yerine 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinin uygulanması bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur tayinine, lehe hükümlerin ve CMK’nın 231. maddesinin uygulanmamasına ve sair nedenlere; katılan vekillerinin kusur tayinine, ceza miktarına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA; 03/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy