(5237 S. K. m. 179) (5320 S. K. m. 8)
Suç üstlenme suçundan sanık ...'ın beraatine, taksirle yaralama suçundan sanık ...'in beraatine ilişkin hüküm, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'ın TCK'nın 179/2-3. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin hüküm, katılan sanık ... vekili ve katılan sanık ... vekili tarafından temyiz edilmekle, gereği düşünüldü:
Katılan sanık ... idaresindeki otomobille, meskun mahalde, yağışlı havada, gece vakti, aydınlatmanın bulunduğu, ıslak asfalt kaplama caddede seyri sırasında kontrolsüz şekilde sola manevra yaptığı esnada, aracının ön kısmını, gidişine göre sol tarafta kendi şeridinde seyretmekte olan katılan sanık ... idaresindeki otomobilin sağ yan kısmına çarpması sonucu, katılan sanık ...'nun asli ve tam kusurlu olarak iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;
(I) Katılan -sanık ... vekilinin sanık ... hakkında suç üstlenme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık ... tarafından işlendiği iddia olunun suç üstlenme suçuna katılma hakkı ve bu suç bakımından hükmü temyiz etme yetkisi bulunmayan katılan-sanık ... vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310. ve 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,
(II) Sanık ... müdafiinin sanık hakkında suç üstlenme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle; sanık müdafinin temyiz isteminin vekalet ücreti ile sınırlı olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında, suç üstlenme ve taksirle yaralama suçlarından açılan kamu davası sonucunda, sanığın taksirle yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmiş olması dolayısıyla suç üstlenme suçundan verilen beraat hükmünde sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, fiilde suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, mahkemenin soruşturma sonunda oluşan inanç ve takdirine, hükmün gerekçesine göre sanık vekilinin müvekkili lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
(III) Katılan sanık ... vekilinin, sanık hakkında taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle; sanık müdafinin temyiz isteminin vekalet ücreti ile sınırlı olduğu kabul edilerek yapılan incelemede ve sanık ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre,
Sanık ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan "hüküm kurulmasına yer olmadığına" karar verilmesi gerekirken "TCK'nın 179/2-3. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına" şeklinde karar verilmesi,
Beraat eden ve yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına Hazine aleyhine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesi gereğince maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi;
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükme; ''Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca yargılamada kendisi vekille temsil ettiren sanık lehine 1500 TL maktu vekalet ücretinin Hazineden alınarak sanığa verilmesine'' ibaresinin eklenmesi, sanık ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan hüküm fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine aynı madde başlığı altında "Sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/02/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)