(5320 S. K. m. 8) (5237 S. K. m. 22, 50, 52, 61, 85, 86)
Taksirle öldürme suçundan sanıklar ...ve ...’ın mahkumiyetlerine, sanık ...’ın ise beraatine ilişkin hükümler sanıklar ...ve ... müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre, sanıklardan ...ve oğlu olan ...’ın...otobüs terminalinde yazıhane işlettikleri olay günü bile almak için terminale gelen ölenin kendisinin etrafında dolaştığından ve takip ettiğinden şüphelenen sanık ... ölene beni neden takip ediyorsun diyerek kolundan tutup yazıhaneye götürdüğü burada kendisi elleriyle darp ettiği, olay yerine terminalde çalışan kişilerden oluşan kalabalığın toplandığı kalabalık arasında diğer sanıkların da bulunduğu, sanık ...’ın bu kalabalık arasından birkaç defa belindeki kemerle ölene doğru sallayarak darp ettiği ancak diğer sanık...ın da vurmak istemesine rağmen araya girenlerin engeli dolayısıyla ölene karşı bir eylemde bulunamadığı, tanık M.’nın öleni kalabalık içinden çıkararak uzaklaştırdığı ancak sanıkların da içinde bulunduğu bir grubun öleni kovalaması üzerine ölenin terminal kapısından çıkarak kaçmaya devam ettiği, bu aşamadan sonra kendisini takip eden olmadığı ancak ölenin koşmaya devam ettiği, bir müddet daha yürüyerek sağ tarafını ve başını tutarak yürümeye devam eden ölenin yürüdüğü yönde bağlantı yolu kenarında duvar dibinde yarım saat içinde sağ yan tarafına yatmış şekilde ölü olarak bulunduğu ve başının sağ tarafında 3,5 cm’lik raddi yara, sol dirsekte 1-1,5 cm çaplı ekimozlu sıyrık olduğu, tespit edilen tramvatik değişimlerin tek başına ölüm meydana getirir nitelikte olmadığı, otopsi sonucu kronik kalp rahatsızlığı bulunan kişideki ölümün maruz kaldığı efor ve stresin tetiklediği ani kardiyak ölüm sonucu meydana gelmiş olduğunun tespit edildiği, ölene karşı etkili eylemde bulunan sanıklar ...ile ...’ın taksirle öldürme suçundan mahkumiyetlerine, herhangi bir müdahalede bulunduğuna yönelik delil bulunmayan sanık...’ın beraatine karar verildiği olayda, uygulanan kanun maddelerinin olayla uyumlu olduğu ve görevli mahkemece karar verildiği, müsnet olayda üst mahkemece delillerin değerlendirilmesini gerektirir bir durum bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinden bahisle bozma talep eden görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafinin, eylemle ölüm arasında illiyet bağı bulunmadığına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine, katılan vekilin ise sanık ...’ın da cezalandırılması gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Yukarıda izah edilen şekilde meydana gelen olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, birlikte darp etmeleri sonucu kendisinde mevcut kronik kalp rahatsızlığı bulunan mağdurun olaydan duyduğu efor ve stres dolayısıyla ani kadiyak ölümüne neden olan sanıklar hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması;
Kabule göre de;
2-Sanıklar hakkında temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin TCK’nın 86/2, 23. maddeleri delaletiyle TCK’nın 85/1. maddesi şeklinde gösterilmesi gerekirken TCK’nın 22/2 ve 86/2 maddeleri delaletiyle TCK’nın 85/1. maddesi şeklinde gösterilmesi,
3-Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi şeklinde gösterilmesi gerekirken TCK'nın 50. maddesi şeklinde gösterilmesi ile adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesine esas uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2 maddesinin gösterilmemesi,
Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.02.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)