(5237 S. K. m. 50, 62, 89)
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan ... tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur durumuna, katılan ...'ın ise kararın haksız olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Olay günü saat 12:30 sularında sanığın idaresindeki otomobille, meskun mahal içindeki, iki şeritli ve iki yönlü, asfalt kaplama, hafif eğimli, yağış dolayısıyla ıslak ve sola doğru hafif virajlı yolda seyir halindeyken direksiyon hakimiyetini kaybederek, kaldırım kenarında ve yol içinde yürümekte olan katılanlara çarptığı, neticeten katılan ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir, katılan ...'in ise vücudunda kemik kırığı ve organlarından birinde fonksiyon bozukluğu oluşacak şekilde yaralanmasına asli kusurlu olarak sebebiyet verdiği olayda;
1)Sanık hakkında TCK'nın 89/4. maddesi uyarınca belirlenen 1 yıl 3 ay süreli hapis cezasında aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak cezanın 1 yıl 15 gün hapis cezası olarak, bu cezanın da aynı kanunun 50/4, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca paraya çevrilmesine karar verilerek netice cezanın 380 gün karşılığı olarak 7600 TL adli para cezası olarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde sanığın neticeten 7500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,
2) TCK'nin 52/4. maddesi gereğince taksitlerden birisinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, taksitlerden birisinin süresinde ödenmediği takdirde kalan kısmının tamamının tahsil edilmesine karar verilerek infaz yetkisinin kısıtlanması,
Kanuna aykırı olup, sanık ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükmün 4. maddesinin hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişiliği, sosyo ekonomik durumu, yargılama sürecindeki davranışları, gözününe alınarak sanık hakkında verilen hapis cezası kısa süreli olmasa da 5237 sayılı TCK'nın 50/4. maddesi nazara alınarak sanık hakkında verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a, 52/3 maddeleri gereğince 380 gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesine” ibaresinin, hükmün 5. maddesinin hükümden çıkarılarak yerine "Sanık hakkında belirlenen 380 gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi gereğince, sanığın ekonomik durumu ve diğer şahsi halleri nazara alınarak günlüğü takdiren 20,00TL olarak hesaplanarak sanığın 7.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin, hükmün 6. maddesinin hükümden çıkarılarak yerine "Sanığın dosya kapsamından anlaşılan ekonomik ve şahsi halleri göz önüne alınarak 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca hakkında öngörülen adli para cezasının 1'er aylık 24 eşit taksitte ödenmesine, taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına (ihtarat yapılmadı)" ibaresinin yazılması suretiyle başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)