Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/1, 2-b, 62/1, 52/2, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay günü saat 13.30 sıralarında sanık ... sevk ve idaresindeki...plakalı otobüs ile... caddesinden... istikametine doğru sağ şeridi takiben seyir halinde iken ... önü yakınlarına geldiğinde,önünde bulunan minibüsü geçmek için sola manevra yaptığında, karşıdan karşıya geçmek için orta refüjde beklemekte olan katılan yaya ...'ya, otobüsünün ön sol dikiz aynasıyla çarpmasıyla katılananın 4. derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanması ile neticelenen, sanığın asli ve tam kusulu bulunduğu olayda;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın cezaya ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 24/02/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy