Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay günü, sanığın idaresindeki ticari minibüs ile meskun mahalde, 10 metre genişliğindeki iki yönlü yolda seyir halinde iken, cenaze namazı nedeni ile araçların yolun her iki tarafında park halinde bulunması nedeni ile sol taraftan araçların arasından çıkarak yola giren yayaya çarptığı, aynı gün yayanın hastanede öldüğü olayda; olay yerinde 20 km hız tahdit levhası ile okul geçidi levhalarının bulunduğu, sanığın hızını Karayolları Trafik Kanunun 52. maddesinin a bendine göre yol ve trafik durumunun gerektiği şartlara uyduramaması nedeni ile tali kusurlu olduğu yönündeki İstanbul Adli Tıp kurumu Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığının raporu oluş ve dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;
TCK'nın 53/6. maddesinde "Belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebilir." açık hükmü karşısında sürücü belgesinin geri alınması ve süresinin hakimin takdir yetkisi kapsamında olması gözetilerek, tebliğnamede bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, katılanlar vekilinin ise cezanın az olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Sanıklar hakkında belirlenen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında netice cezaya esas gün tam sayıları gösterilmeyerek CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması;
2- Sanık hakkında sonuç olarak hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının TCK’nın 50/1-a-4. maddesi gereği günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevrilmesi sırasında hesap hatası yapılarak adli para cezası miktarının 12.100 TL yerine, 12.200 TL olarak fazla şekilde belirlenmesi ile 18.200 TL üzerinden taksitlendirme yapmak suretiyle hüküm fıkrasında karışıklığa neden olması,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 3. paragrafı ile 4. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işleniş şekli dikkate alınarak TCK'nın 50/4. maddesi yollamasıyla 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın ekonomik durumu ve verilen cezanın miktarı dikkate alınarak verilen adli para cezasının TCK'nın 52/4 maddesi uyarınca her ay bir taksit alınmak üzere birbirini takip eden 20 ayrı eşit taksitler halinde sanıktan tahsiline taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde kalan adli para cezasının tamamının tahsiline, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine bu hususta sanığa ihtaratta bulunulmasına,” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy