Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/4, 62, 53/6 maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay günü, 12:15 sıralarında, meskun mahalde, iki şeritli, tek yönlü, kuru, düz, eğimsiz, asfalt yolda, sanık sevk ve idaresindeki kamyonetiyle dört yönlü kontrolsüz kavşaktan sola dönmek istediği esnada geçiş önceliğine uymayarak kamyonetin ön kısımları ile direk seyretmekte olan ... idaresindeki elektrikli bisikletin sol yan kısımlarına çarpması neticesinde sanığın asli kusurlu olarak ...‘in basit tıbbi müdahale ile giderilemez, orta 3. derece kemik kırığı oluşacak, ...'in ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün 1. bendinde yer alan "sanığın güttüğü amaç ve saiki" ibaresinin hükümden çıkartılması, suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy