Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca; beraat
Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık idaresindeki kamyonet ile gündüz vakti, meskun mahalde, 8 metre genişliğindeki tek yönlü yolun sağ tarafında park halinde bulunduğu sırada, katılan idaresindeki bisiklet ile duran kamyonetin yanından geçtiği sırada, katılanın tüm aşamalardaki ifadelerinde şoför koltuğunda oturan sanığın inmek için kapıyı açtığı sırada, açılan kapıya kolunun çarptığı, ve yere düştüğü; sanığın tüm aşamalardaki ifadelerinde ise kapıyı açmadığını, bisiklet sürücüsü katılanın kamyonetin dikiz aynasına çarpması neticesinde yere düşerek yaralandığı şeklindeki ifadesi ve tanık beyanı ile 27.04.2015 tarihli bilirkişi raporunda ise kamyonetin dikiz aynasının yüksek oluşu ve aynanın sabit olmaması, öne ve arkaya hareketli olması ile aynada herhangi bir iz ve hasar bulunmayışı dikkate alındığında, bisiklet sürücüsünün aynaya çarpmadığına, arkayı kontrol etmeden sanığın araçtan inmek için açtığı kapıya çarptığına kanaat getirilmesi nedeni ile sanığın asli kusurlu, katılanın ise tali kusurlu olduğu yönündeki kusur raporunun, oluş ve dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla; sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi;
Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy