Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraat
Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan sürücü ...’in sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahal dışında, gündüz vakti, yağmurlu havada, iki yönlü virajlı ve eğimli karayolunda seyir halindeyken viraj mahallinde sol şeride girmesi ve karşı yönden kendi şeridinde seyrederek gelmekte olan sanık sürücünün sevk ve idaresindeki otomobil ile çarpıştığı ve sanığın yönetimindeki araç ile nizami olarak kendi seyir şeridinde, yerleşim yeri dışı hız koşullarında seyir halinde olduğu ve olayın oluşu üzerine etken hatalı tutum ve davranışı bulunmadığından kusursuz olduğu belirlenen olayda,
Yapılan yargılamaya incelenen dosya kapsamına göre süre tutum dilekçesi vererek kararı temyiz eden katılan vekilinin eksik inceleme yapıldığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Olayda kusuru bulunmayan sanık hakkında CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken, CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi,
Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının (1) nolu bendi çıkarılarak yerine “Sanığın, yüklenen suç açısından taksirinin bulunmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca BERAATİNE,” yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün; DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy