Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereği mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve sanığın vasisi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25/12/2018 tarihli ve 1000-684 sayılı ile 06/12/2016 tarihli ve 305-471 sayılı kararlarında belirtildiği üzere, CMK'nın 35. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca karar yokluğunda verilen serbest olmayan veya tutuklu olan ilgiliye kararın okunup anlatılarak tebliği gerekirken, 04/03/2015 tarihinden beri başka bir suçtan hükümlü olarak cezaevinde bulunan sanığa, yokluğunda verilen kararın 30/11/2015 tarihinde yapılan tebligat, bizzat kendisine tebliğ edilmiş ise de, tebliğe ilişkin belgede kararın sanığa okunup anlatıldığına dair bir ibarenin bulunmaması nedeniyle yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu dolayısıyla sanığın temyiz başvurusunun süresinde olduğunun kabulü gerekeceğinden tebliğnamedeki bu hususta ret öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Gerekçeli kararın 5271 sayılı Kanunun 237. maddesi kapsamında katılma hakkına sahip olan ölen ...'un mirasçılarına tebliğ edilerek, verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek ve temyiz istemine ilişkin düzenlenecek ek tebliğname düzenlenerek iadesinin temini için mahalline gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy