Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle Yaralama
Hüküm : CMK'nın 223/2-e. maddesi uyarınca beraat
Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm mağdur vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören, hükmü temyiz hakkı bulunan 18 yaşından küçük mağdura baro tarafından görevlendirilen ve hükmü temyiz etmekle mağdur adına katılma iradesini ortaya koyan zorunlu müdafiin ve mağdur ...’un CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;
Mağdurun babası olan katılanın, sanıkların reyon sorumlusu ve mağaza müdürü olarak çalıştığı mağazadan 26.07.2015 tarihinde donmuş pizza aldığını, aynı gün mağdurun pizzayı yedikten sonra 27.07.2015 rahatsızlanması üzerine hastaneye götürdüğünü ve besin zehirlenmesi olduğunu öğrendiğini, daha sonra pizzanın son kullanma tarihini kontrol ettiğinde 1 ay geçmiş olduğunu anladığını beyan ettiği, mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı, Adli Tıp Kurumu Mersin Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 17.02.2016 tarih ve 2016/581 sayılı raporunda, mağdura ait tıbbi evraklar incelendiğinde gastroenterit tanısı konulduğu ancak besin zehirlenmesi ibaresinin yanına soru işareti konulması nedeniyle zehirlenme olup olmadığının şüpheli olduğu, besine ait toksikolojik incelemenin de bulunmadığı gerekçeleriyle Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulundan görüş alınması gerektiğinin belirtildiği, Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulunun ise tıbbi evrakta tarif edilen bulgular ile dava konusu pizza arasında illiyet bağının kuralamadığı yönünde mütalaa verdiği anlaşılmakla,
Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, mağdur vekilinin temyiz itirazının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 15/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy