Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanan TCK'nın 89/1, 89/2-b-d, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89/1, 89/2-b-d, 62, 53/6. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tâbi tutulmasına dair Kahramanmaraş 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 07/04/2010 tarihli ve 2009/466 esas 2010/471 karar sayılı kararının 28/05/2010 tarihinde kesinleşmesini müteakip sanığın denetim süresi içerisinde 24/08/2010 tarihinde TCK’nın 106/1-1. maddesinde tanımlanan “tehdit” suçunu işlediği ve Kahramanmaraş 2. Sulh Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın 5 ay erteli hapis cezası mahkumiyetine karar verdiği, kararın 20.05.2015 tarihinde kesinleştiği, ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Kahramanmaraş 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.12.2015 tarihli, 2015/496 esas, 2015/691 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine,ancak;
Denetim süresi içinde sanığın yeniden kasıtlı bir suç işlediği iddiası ile Kahramanmaraş 2. Sulh Asliye Ceza Mahkemesinin tarafından sanık hakkında TCK’nın 106/1-1, 62, 51. maddeleri gereğince beş ay hapis cezasına hükmedilerek ihbarda bulunulmuş ise de, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve ihbara konu edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olmakla, ihbara konu kesinleşmiş ilam ile ilgili uzlaştırma hükümleri kapsamında uyarlama yapılıp yapılmadığının mahkemesinden sorulması suretiyle sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması;
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince sair yönler incelenmeksizin isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy