Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemes
Suç :Taksirle yaralama
Hüküm :1-Katılan sanık ... hakkında ; CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat
2-Katılan sanık ... hakkında; TCK'nın 89/1, 22/3, 50/1-a, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan katılan sanık ...'ın beraatine, katılan sanık ...'nin ise mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
A.Katılan sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise;
Dosya içeriğine göre; olay günü saat 19.00 sıralarında katılan sanık ...'ın sevk ve idaresindeki kamyonet ile meskun mahal içi, hız sınırının 70 km/saat olduğu, bölünmüş, düz ve eğimsiz yolda seyir halindeyken, kaza mahali olan kontrollü kavşakta kendisine hitap eden yeşil ışıkta seyrine devam ettiği esnada, istikametine göre tali yoldan kavşağa giriş yapan ve 2.03 promil alkollü vaziyette otomobili ile seyir halinde olan katılan sanık ...'ye çarpması şeklinde meydana gelen ve katılan sanık ...'nin hayati tehlike geçirecek, basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek ve vücudunda 4.derecede kırık oluşacak şekilde yaralandığı olayda, 17.11.2015 tarihli Adli Tıp Kurulunun raporunda katılan sanık ...'nin asli ve tam kusurlu yönünde tanzim edilen ve dosya kapsamı ile oluşa uygun olduğu ve katılan sanık ...'a yüklenebilecek bir kusurun bulunmadığı anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından katılan sanık ...'nın taksirinin bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan sanık ... müdafinin kusur durumuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
B.Katılan sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise;
Sanığa isnat edilen eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 89. maddesinin 1-2-3. fıkralarında düzenlenen ''taksirle yaralama'' suçuna ilişkin olduğu, taksirle bir kişinin yaralanmasına sebebiyet verilmesi halinde gerçekleşecek olan taksirle yaralama suçu için TCK'nın 89. maddesinin 1. fıkrasında temel ceza miktarının ''üç aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezası'' olarak belirlendiği; 5271 sayılı CMK'nın, 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan ''Basit Yargılama Usulü'' başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan; ''Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.'' şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan ''01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz.'' şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas-2020/33 Karar sayılı ve 16.03.2021 tarihli 31425 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas-2021/4 Karar sayılı iptal kararları ile ''...kovuşturma evresine geçilmiş..., ...hükme bağlanmış...'' ibarelerinin, aynı bentte yer alan ''...basit yargılama usulü...'' yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle;
Kovuşturma evresine geçilmiş veya hükme bağlanmış olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan kesinleşmiş hükümler haricindeki düzenlemelerin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; ''mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir.'' şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararlarının neticeleri itibariyle maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle, sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, ''Basit Yargılama Usulü'' yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;
Bozmayı gerektirmiş olup, katılan sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı sair yönler incelenmeksizin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy