Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat
Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan vekilini tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılanın babası olduğu bebeğin, sanıklardan ...'un çocuk doktoru, ...'ın ise göz doktoru olarak çalıştığı Medical Park isimli hastanede 25 haftalık prematüre olarak doğduğu, sanıklardan Emel'in önerisiyle prematüre olarak doğan bebeğin diğer sanık ... tarafından göz muayenesine alındığı, bu muayene neticesinde bebekte bir sorun saptanmadığı ve dört hafta sonra yeniden muayene edilmesinin önerildiği, altı hafta sonra sanık ... tarafından yapılan muayenede ise bebeğe her iki gözünde evre 3 ROP ve plus hastalık teşhisi konulduğu, bununla beraber acil operasyon önerildiği, devam eden süreçte uygulanan tedavilere rağmen bebeğin her iki gözünün de görme yeteneğini kaybettiği, kovuşturma aşamasında aldırılan ve mahkemece de itibar edilen 17 Nisan 2015 tarihli Yüksek Sağlık Şurası raporunda meydana gelen neticede doktor olan her iki sanığın da kusurunun bulunmadığının belirtildiği olayda;
Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanıkların taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin kusur durumuna, tedavi sürecinin yeterinde aydınlatılmadığına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 02/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy