Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : TCK’nın 85/2, 62, 53/6, 63/1. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
05/08/2017 tarihli 7035 sayılı Kanunun 21. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesinin 1. fıkrasındaki 15 günlük sürenin istinaf mahkemelerine ilişkin temyiz süresini düzenlediği, daha önce Yargıtay incelemesinden geçen dosyalara ilişkin temyiz süresinin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesine göre 1 hafta olduğu gözetilmeksizin, hüküm fıkrasında temyiz süresinin "15 gün" olarak belirlenmesi suretiyle katılan vekilinin yanıltıldığı anlaşıldığından, katılan vekiline 02.12.2019 tarihinde tebliğ edilen hükme ilişkin 13.12.2019 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:
Dosya içeriğine göre sanığın yolcu otobüsü ile meskun mahal dışında saat 06:10 sıralarında, alacakaranlıkta, aydınlatmanın olmadığı bölünmüş tek yönlü zemini ıslak düz ve eğimsiz karayolunda seyir halindeyken kuvvetli rüzgar nedeniyle direksiyon hakimiyetini kaybederek yolun sağındaki şarampole aracın sağ kesimine yan yatırmak sureti ile sürüklenmesi şeklinde gerçekleşen ve sanığın tam kusurlu olarak 10 kişinin ölmesi, birden fazla kişinin nitelikli ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda,
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanığa tam kusur verilmesinin delillerle örtüşmediğine, üst sınırdan ceza verilmesine, cezanın paraya çevrilmemesi ve gerekçe gösterilmemesine ilişkin, katılan vekilinin sanığın bilinçli taksirle hareket ettiğine, takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine, cezanın yeterli olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine ancak;
Şikayetten vazgeçilmesi sebebiyle katılma hakkı ortadan kalkan ... ve ... lehine vekalet ücretine hükmolunamayacağının gözetilmemesi;
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının on ikinci paragrafında yer alan ... ve ... lehine vekalet ücretine hükmolunan bölümün hükümden çıkarılması ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 18.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy