(5237 S. K. m. 2, 52, 61, 62, 89) (5271 S. K. m. 309)
Taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına neden olma suçundan sanık...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89/4, 62 ve 52. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Karaman 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/05/2019 tarihli ve 2018/529 esas, 2019/404 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Mahkemesince 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89/4. maddesi uyarınca temel cezanın 180 gün adli para cezası olarak belirlenip, anılan Kanun'un 62/1. maddesine göre 1/6 oranında indirim yapılarak 150 gün adli para cezası verilmesini takiben, adlî para cezasının aynı Kanunun 52. maddesi uyarınca bir gün karşılığı olarak takdir edilen 20,00 Türk lirası ile çarpılması sonrasında, sonuç olarak 3.000,00 Türk lirası adlî para cezasına mahkûmiyetine karar verilmiş ise de, sanığın üzerine atılı eylemin 5237 sayılı Kanunun 89/4. maddesinde düzenlenen taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına neden olma suçunu oluşturduğunun kabul edilmesi, anılan Kanunun 89/4. maddesindeki düzenlemenin ise, “Fiilin birden fazla kişinin yaralanmasına neden olması halinde altı aydan üç yıla kadar hapis cezasına hükmolunur” şeklinde olması ve Mahkemesince atılı taksirle yaralama eylemine ilişkin olarak suç konusunun önem ve değeri, failin güttüğü amaç ve saik nazara alınarak anılan Kanun'un 89/4. maddesi gereğince takdiren ve tercihen hüküm kurulduğunun belirtilmesi karşısında, sanık hakkındaki temel cezanın alt sınır olan altı ay hapis cezası üzerinden tayin edilmesi gerektiği ve anılan düzenlemede de (89/4.) seçimlik ceza öngörülmediği gözetilmeden, adli para cezasının tercih edildiği belirtilerek temel cezanın doğrudan 180 gün adli para cezası olarak tayin edilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 27/08/2020 gün ve 94660652-105-70-6167 -2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/10/2020 gün ve 2020/81622 sayılı ihbarnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay günü saat 09:00 sıralarında, sanığın sevk ve idaresindeki kamyon ile meskun mahal dışında, bölünmüş asfalt kaplama yolda seyir halindeyken, olay mahalline geldiğinde kendisine hitap eden “Dur” trafik levhasını dikkate almaksızın kavşak alanına geçiş yapmak isterken, anayolda seyir halinde olan katılan ...'un sevk ve idaresindeki otomobil ile çarpışması sonucu, şikayeti devam etmekte olan katılan sürücü ... ve katılan ...'un basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda; TCK’nın 89/4. maddesinde doğrudan ya da seçimlik olarak adli para cezası öngörülmemiş olmasına rağmen, mahkemece sanık hakkında doğrudan adli para cezası tayin etmek suretiyle TCK’nın 2 ve 61/10. maddelerine aykırı davranılması,
Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen ihbarnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Karaman 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/05/2019 tarihli ve 2018/529 esas, 2019/404 sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma talebinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)