(2004 S. K. m. 72)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Adana As. 3. Hukuk Hakimliğince görülerek sabit olmayan davanın reddine dair verilen 14/6/1971 tarih ve 982/454 sayılı hükmün temyizen tetkiki davalı avukatı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Borçlu davacılar tarafından açılan ve borçlu bulunmadıklarını tespiti ile alacaklı davalının icra takibine dayanak yaptığı senetlerin iptaline karar verilmesi İcra İflas Kanununun 72. maddesi hükmüne uyularak istenmiş bulunmaktadır. Davacı borçlu, bu iddiasını ispat edememiş ve davası red olunmak sureti ile dava alacaklı bulunan davalı lehine neticelenmiştir. Bu itibarla sözü edilen 72. maddenin 4. fıkrası gereğince alacaklı davalı lehine % 15 den aşağı olmamak üzere tazminatın tahsilin karar verilmek gerekir. Kökleşmiş Yargıtay İçtihatlarına göre, davalının bu hususta bir talepte bulunması kanunen zorunlu değildir. Davalı bir miktar tayin ederek zararının gösterilen teminattan tahsilini istemediğinden, mahkemece kanunun en az miktar olarak gösterdiği % 15 tazminatın davalı lehine takdiri ve hüküm altına alınması gerekirken, mahkemece bu hususta bir karar verilmemesi kanuna aykırıdır.
Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği 15 lira temyiz peşin harcının isteği halinde temyiz edene iadesine bir oya karşı çoğunlukla 9/12/1971 tarihinde karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy