(2004 S. K. m. 65)
Dava: Mercii kararının borçlu vekili tarafından temyiz olunması üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye 16.3.1976 tarihinde gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Borçlu hakkında çıkarılan ödeme emri 13.2.1975 tarihinde tebliğ edilmiş ve süresinde itiraz etmeyerek hakkındaki takip kesinleşmiştir. Tahliye isteği bulunmayıp kira bedelinin tahsili istenildiğinden gönderilen ödeme emrinde 7-30 günlük yakıt konması doğru olmamakla beraber yedi gün içerisinde itiraz sebeplerini bildirmesi kaydı bulunduğundan geçerli olan bu ödeme emrine karşı borçlunun mazeret beyan ederek yedi günden sonra yaptığı itirazının gecikmiş itiraz olması sebebiyle İ.İ.K.nun 65. maddesi gereğince merciie mani kalktığı günden itibaren üçgün içinde yapması gerekir. Böyle bir itirazın icra memurluğuna yapılması geçersiz olup kesinleşen takibi etkilemez. Bu itibarla alacaklının kesinleşen takibi yürütmeye hakkı bulunduğu halde itirazın ref'i için merciie başvurması fuzulidir. Bu sebeple geçersiz talebin reddine karar verilmesi gerekirken borçlunun yaptığı itirazın esası tetkik edilerek itirazı kaldırılıp icranın devamına karar verilmesi doğru değilse de, bu kararla takibin devamı sağlandığından bozma sebebi sayılmamıştır. Ancak; fuzuli yapılan bir muamele sebebiyle borçlunun avukatlık parası ve mahkeme giderleri ile sorumlu tutulması doğru olmadığından kararın bu nedenle bozulması gerekirse de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden duruşma yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.nun 438. maddesi gereğince temyiz olunan Rize İcra Tetkik Merciinin 975/17 - 45 sayılı, 15.7.1975 tarihli kararının hüküm fıkrasındaki mahkeme giderleri ve vekalet ücretine ilişkin söz ve rakamlar silinerek yerine geçrersiz talep dolayısıyla alacaklı lehine ücreti vekalet tayinine yer olmadığına ve 3800 kuruş mahkeme giderlerinin alacaklı uhdesinde bırakılmasına, sözlerinin yazılması suretiyle merci kararının düzeltilmesine ve kararın bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 15 lira onama harcının temyiz edenden alınmasına, peşin harcın mahsubuna, bakiye kalmadığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına 27.4.1976 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy