(2004 S. K. m. 82)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı mercii kararı alacaklı vekili tarafından temyiz olunması üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye 16.11.1979 tarihinde gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Borçlu Bağ-Kur Genel Müdürlüğü hakkında yapılan icra takibinin kesinleşmesi üzerine alacaklı, borçlu Bağ-Kur kasa mevcudu ve menkul malları üzerine haciz konmasını istemiş, bu talep borçlu devlet olması sebebiyle reddedilmiştir. Bu karara karşı alacaklının vaki şikayete merciice Bağ-Kur Yasasının 67. maddesine dayınalarak reddedilmiştir. Bu karar alacaklı tarafından nedenleri gösterilmek suretiyle temyiz edilmiştir. Bağ-Kur Yasasının 1. maddesi bu kurumun özel hukuk kaidelerine tabii mali ve idari bakımdan özerk bir kamu tüzel kişiliği olduğunu belirttikten sonra yasanın 17. maddesinde ceza hukuk yönünden kurumun mallarının devlet mal hükmünde olduğu belirtilmiştir. Bu halde kurumun mevcudu İİK.'nun 82/1 maddesinde yazılı nitelikte olduğu kabul edilemez (Hukuku kavuşturma dolayısıyla). Bu itibarla alacaklının talebi kabul edilerek haciz yapılması gerekir.
Sonuç: Yasanın 67. maddesi kanun gereğince bağlanacak aylıkların sahipleri hakkında yapılacak icra takiplerinde uygulanacağı düşünülmeksizin bu maddeye dayanılarak şikayetin reddine karar verilmesi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden mercii kararının İİk.366 ve HUMK. 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA 27.12.1979 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy