(193 S. K. m. 94, 105) (213 S. K. m. 11) (2004 S. K. m. 269)
Dava: Merci kararının müddeti içinde temyizen tetkiki, borçlu tarafından istenmesi üzerine, bu işle ilgili dosya mahallinden daireye 15.2.1982 tarihinde gönderilmiş olmakla, okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Toplanan delillere, tarafların iddia ve müdafaasına ve kararın gerekçesine göre, diğer temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak; işyeri kiralarında, kiracı, Gelir Vergisi Kanunu'nun 1.1.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2361 sayılı Kanun'la değişik 94. maddesi gereğince, istihkak sahiplerinin gelir vergilerine mahsuben tevkifat yapmaya mecburdur. Bu tevkifatın nispeti, aynı Kanun'un 105. maddesine göre, kira bedelinin % 25'idir. Kiracılar, Vergi Usul Kanunu'nun 11. maddesi gereğince kesmeğe mecbur oldukları bu vergiden dolayı sorumludurlar. Bu duruma göre, işyeri olarak kiralanmış yerler için, kiralayanın isteyebileceği kira parası, Gelir Vergisi için tevkif edilecek paydan artalandır.
Sonuç: Borçlu kiracının, işyerinin 1.1.1981'de başlayan son yıl kirasının Gelir Vergisi'nden dolayı vergi dairesine karşı sorumlu olduğu düşünülmek ve tevkif edeceği vergi saptanıp, saptanacak miktar üzerinden itirazın kaldırılması isteği reddedilmek gerekirken, takip edilen alacağın tümü için icranın devamını sağlayacak biçimde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olduğundan, temyiz olunan merci kararının bu nedenle İİK'nin 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 11.03.1982 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy