(2004 S. K. m. 269)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı merci kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye 21.2.1983 tarihinde gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Borçlu hakkında tahliye dileği ile açılan takipte 51 örnek ödeme emri 11.8.1982 tarihinde tebliğ edilmiştir. Borçlu borcu kabul ettiğini beyanla 55.000. lirayı ödediğini, kalan borçlarını 5.10.1982 tarihinde tamamen ödeyeceğini bildirmiştir. Alacaklı vekili (borçlunun 55.000 lirasını ödediğini bildirmekle bir makbuz ibraz etmiştir. Biz 55.000 lirayı ödediğine dair itirazını kabul ediyoruz) şeklinde ve 24.8.1982 günü beyanda bulunmuştur. Bu beyanda borçlu lehine alacaklı aleyhine yorumlanacak bir husus yoktur. Borçlu 30 günlük Yasal süre içersinde ve 10.9.1982 günü 20.000 lira daha ödemiştir. Daha sonra 27.10.1982 tarihinde 20.000 lira 2.11.1982 tarihinde 31.000 lira ödemekle kira bedelini merci karar tarihinden önce tamamen ödemiştir.
Bu durumda kira bedeli bakımından itirazın kaldırılmasına gerek kalmamıştır.
Zaten alacaklı vekili 12.10.1982 tarihli dilekçesinde itirazın kaldırılması isteğine yer vermeksizin sadece tahliye talebinde bulunmuştur.
İİK.nun 269/b maddesine göre açık biçimde itirazın kaldırılması istenilmediğine göre kira parasının tümünün Yasal süre içinde ödenmemesi halinin tahliye sebebi sayılmaması gerekir.
Sonuç: Bu durumda tahliye isteğinin reddine dair merci kararı sonucu bakımından doğru bulunmakla alacaklı vekilinin varit olmayan temyiz itirazlarının reddi ile gerekçesinde isabet bulunmayan fakat sonucu yerinde görülen merci kararının İKK 366 ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 500 lira onama harcının temyiz edenden alınmasına, peşin harcın mahsubuna bakiye kalmadığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 19.4.1983 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy