(2004 S. K. m. 269, 366) (6570 S. K. Geç. m. 3) (1086 S. K. m. 428)
Dava: Merci kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye 17.10.1985 tarihinde gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 6570 Sayılı Kanuna bir geçici madde eklenmesine dair 2912 sayılı Kanun, borçluya bu geçici madde hükmünden faydalanma imkanı vermiştir. Taraflar arasındaki kira sözleşmesi bu maddenin yürürlük tarihinde sona ermiştir. Maddenin 2. fıkrası uyarınca kiralayan yeni kira bedelini ve şartlarını tespit etmiş, kiracıya tebliğ etmiştir. Kiracı geçici maddenin 2. fıkrası gereği aktin sona erdiği tarihten itibaren otuz gün içinde teklif edilen bedel ve şartlar dairesinde, kira sözleşmesi yapma hakkına sahiptir. Kiracı bu hakkı kullanmadığı takdirde, 2912 sayılı Kanun'la anılan geçici maddenin 3. fıkrasını değiştiren ve 6.6.1984 tarihinde yürürlüğe girmiş, 3012 sayılı Kanun uyarınca aktin sona erdiği günden başlamak üzere otuz günlük süre içinde Sulh Hukuk Mahkemesi nezdinde itiraz hakkını kullanabilir.
Olayda, Sulh Hukuk Mahkemesi'ne başvurulmuştur. 3012 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 6.6.1984 tarihinden itibaren bu Kanun'un geçici maddesi hükmü karşısında, borçlunun Sulh Mahkemesi'ne bildirdiği itirazı yasal süresi içinde yapılmış durumdadır. Geçici madde tahliyeyi kurumun tespit ettiği aylık kiranın ödenmesi şartına bağlı tutmamıştır. Yasa'ya göre süresinde vuku bulan itiraz tahliyeyi önlemektedir. Olayda, esasen kira parasının alınması yolunda bir istek mevcut değildir.
Sonuç: Açıklanan durum karşısında borçlu vekilinin temyiz itirazının kabulü ile merci kararının İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 05.06.1986 gününde, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy