(2004 S. K. m. 135) (1086 S. K. m. 235)
Dava: Merci kararının müddeti içinde temyizen tetkiki R.A. vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye 2.11.1987 tarihinde gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Şikayetçinin ihale olunan yerden tahliyesi konusunda İİK.'nun 135. maddesi gereğince muhtıra çıkarılıp, tebliğine dair 20.3.1987 tarihli memurluk kararına karşı şikayet üzerine merciin 7.5.1987 tarih 1987/283-413 sayılı kesinleşmiş kararı ile İİK'nun 135. maddesi uyarınca çıkarılmış bu muhtıranın iptaline dair verilen karar kesinleşmiştir. Alacaklı vekili bu karara karşı süresinde temyiz yoluna gideceği yerde Yargıtay'ın bu konudaki görüşünün değiştiğinden bahisle şikayetçiye yeniden tahliye emri çıkarılmasını istemiş, memur ise bu isteği, iptale dair merci kararından bahisle reddetmiştir. 7.5.1987 tarihli merci kararı HUMK'nun 235. maddesinin belirttiği anlamda kesin hüküm teşkil etmez ise de tarafları ve konusu aynı olan bir takip işlemi yönünden kesinlik arz eder, bir diğer mercii bu kararı ortadan kaldırır şekilde yeni bir karar tesis edemez.
Olayda, merci muhtıra ile tahliye emrinin farklı şeyler olduğundan bahisle sonuca gitmiş ise de, alacaklının isteği hangi ad verilirse verilsin İİK'nun 135. maddesinin uygulaması ile ilgilidir.
O halde, şikayet reddedilmek üzere merci kararı bozulmalıdır.
Sonuç: R.A. vekilinin temyiz itirazının kabulü ile merci kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 22.09.1988 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy