(7201 S. K. m. 12, 13) (6762 S. K. m. 317, 319)
Merci kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi vekili tarafından istenmesi üzerine; bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye 2.11.1989 tarihinde gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:
Müşteki şirket hakkında çıkartılan 49 örnek ödeme emri, aynı yerde işçisi Y. imzasına tebliğ edilmiştir. Tebligat Kanununun 12. maddesine göre; hükmi şahıslara tebliği salahiyetli mümessillerine, bunlar birden ziyade ise yalnız birine yapılır. Aynı Kanunun 13. maddesine göre de; tebliğ yapılacak bu kişiler her hangi sebeple mutad iş saatlerinde işyerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacakları bir halde oldukları takdirde tebliğ orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birisine yapılır. Tebligat Nizamnamesinin 18. maddesinde de salahiyetli kişilerin bulunmadığının tebliğ mazbatasında gösterilmesi lüzumu hüküm altına alınmıştır. Tebligat mazbatasında bu husus belirtilmediğinden tebligat usulsüzdür. HGK. nun 22.6.1988 tarih 88/12-266 sayılı kararında da bu cihet kabul edilmiştir. Açıklanan nedenlerle, Tebligat Kanununun 12-13, Nizamnamesinin 17-18; TTK. nun 317-319. maddeleri hükümleri dairesinde T. Kanununun 32. maddesine dayalı şikayetin kabulü ile tebliğ tarihinin borçlunun beyan ettiği 6.9.1989 olarak düzeltilmesine karar verilmek gerekirken, şikayetin reddolunması isabetsiz, temyiz itirazları yerinde görüldüğünden merci kararının İİK. nun 366. ve HUMK. nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 12.02.1990 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy