(818 S. K. m. 13, 68, 84, 133) (2004 S. K. m. 12)
Dava: Merci kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye 1.8.1991 tarihinde gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: B.K.`nun 84. maddesi hükmüne göre; faiz ve masrafları ödemede geciken borçlu, yaptığı kısmi ödemeyi esas borcuna mahsup edemez.
Burada çözümlenmesi gereken sorun, anılan madde hükmünün, icra dairesine yapılan kısmi ödemelerde de uygulanıp uygulanmayacağı noktasında toplanmaktadır.
İİK`nun 12.maddesi, Borçlar Kanunu`nun 68. maddesine bir istisna getirmiştir. Bu maddede de, icra müdürünün yapılan kısmi ödemeleri kabule mecbur olduğu, ödenen miktar kadar borçlunun borcundan kurtulacağı kabul edilmiştir.
Faiz alacağı, esas alacağa bağlı fer`i bir hak teşkil eder. Bu niteliği nedeniyle Borçlar Kanunu`nun 13. ve 133. maddelerinde faizden "fer`i alacak" diye söz edilmiştir.
İİK`nun 12. maddesinde, mücerret borçtan söz edilmiş, yapılan kısmi ödemenin esas alacağa mahsup edeceği yolunda bir açıklık yer almamıştır. Bu madde ile B.K. 84. maddenin farklı hükümleri ihtiva ettiği, bu bakımdan özel kuralın uygulanması gerektiği yolundaki görüşte isabet bulunmamaktadır.
Sonuç olarak, B.K.`nun 84. maddesi alacaklıyı korumak amacıyla konulmuş olup icra dairesine yapılan kısmi ödemeler hakkında da uygulanması gerekir. Şikayetin kabulü gerekirken, reddi usul ve yasaya aykırıdır.
Sonuç: Alacaklı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile merci kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK`nun 366 ve HUMK`nun 438. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 13.3.1992 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy