(818 S. K. m. 113) (2004 S. K. m. 36)
Dava: 1- Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre aşağıda yazılı bentler dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Borcun hangi hallerde sona ereceği Borçlar Kanununun 113 ve ardından gelen maddelerinde gösterilmiştir. Yargıtaydan tehiri icra kararı alınabilmesi için İcra Müdürü tarafından münasip bir mehil verilebilmenin koşulu olarak banka teminat mektubu ibraz edilmesi, borcu sona erdiren bir neden değildir. Başka bir anlatımla İİK.'nun 36. maddesi gereğince icra müdürü tarafından mehil verilebilmesi için ibraz edilen teminat mektubu ödeme yerine geçmez. Borç, teminat mektubunun paraya çevrildiği anda ödenmiş olur. Mercice, bu yön gözetilmeden, teminat mektubunun paraya çevrildiği tarih yerine icra dosyasına ibraz edildiği tarihe kadar faiz istenebileceğinin kabulü isabetsizdir.
3- Asıl alacak ve takip tarihine kadar hesaplanan faiz dışında takip konusu olan ve bilirkişi tarafından da kabul edilen diğer alacak kalemleri için takip tarihinden itibaren faiz istenebileceği düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmiş olması da yasaya aykırıdır.
Sonuç: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile merci kararının yukarıda yazılı nedenle İİK.'nun 366. ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 23.3.1992 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy