(2004 S. K. m. 269)
Dava: Merci kararının müddeti içinde temyizen tetkiki K.G. Vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye 22.8.1992 tarihinde gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Kira akdi K.G. ile A.Y. ve H.K. arasında yapılmıştır. Kira başlangıç tarihi 15.12.1987 süresi 8 yıl, yıllık kira 50 Milyon TL. dir. Her yıl % 30 artırılması kararlaştırılmıştır. 15.12.1987 tarihli akdin taraflar arasında düzenlenen protokolde de; kiraların bono ile ödenmesi, 15 Aralık'ta müteakip yılın kiraları için 30 Ağustos ve 30 Ekim vadeli bono verilmesi kararlaştırılmıştır. 15.12.1989 tarihinde başlayan yeni dönem için kiracılar A.Y. ve H.K. tarafından düzenlenmesi gereken 30.8.1990 ve 30.10.1990 vadeli 42.250.000 liralık bonolar kiracılardan sadece A.Y. tarafından düzenlenmiş olması nedeniyle kiralayan K.G. tarafından kabul edilmemiş, kiracı A.Y. 14.12.1989 tarihinde Sulh Hukuk Mahkemesi'ne müracaatla merci tayinini istemiş ve düzenlediği 30.8.1990 ve 30.10.1990 vadeli 42.250.000 liralık bonoları Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 14.12.1989 tarih 187/187 sayılı kararında belirttiği mercie tevdii etmiştir. Alacaklı K.G., borçlular A.Y. ve H.K. hakkında 3.9.1990 tarihinde takip yapmış, 30.8.1990 tarihinde ödenmesi gereken 42.250.000 liralık haciz yolu ile tahsili ve mecurun tahliyesini istemiştir. 51 örnek ödeme emrinin tebliği üzerine borçlular yasal süresinde icra dairesine itirazda bulunmuşlar, alacaklı yine yasal süresi içinde merciden itirazlarının kaldırılmasını istemiştir.
Borçlular, ortaklıktan ayrıldıklarını, mecurda A.Y.nin kaldığını, H.K.nın bu sebeple kira borcu bulunmadığını, bu durumu kiralayan K.G.'nin de bildiğini iddia etmişlerse de; K.G. ile H.K. arasındaki kira aktinin tarafların iradesi ile son bulduğunu, K.G.'nin, kiracılar arasındaki anlaşmayı kabul ettiğini, akdin sadece A.Y. ile K.G. arasında sürdürüldüğünü yazılı delille kanıtlayamamışlardır. Kira akdi iki taraflı bir akit olup tek taraflı olarak sona erdirilmesi mümkün değildir. Bu nedenle; protokole aykırı olarak sadece A.Y. tarafından düzenlenen bonoların kiralayan K.G. tarafından alınmaması üzerine tevdii mahalli tayin ettirilip tevdii mahalline teslim edilmiş olması borçluları borçtan ve temerrütten kurtarmayacağı açıktır. 51 örnek ödeme emri 15 ve 17.9.1990 tarihinde borçlulara tebliğ edilmiş, 30 gün içinde, ilk taksit olarak 30.8.1990 tarihinde bono ile ödenmesi kararlaştırılan 42.250.000 lira ödenmemiş olduğundan itirazlarının kaldırılmasına karar vermek gerekirken istemin reddi isabetsizdir.
Sonuç: Alacaklı Vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile merci kararının yukarıda yazılı nedenle İİK. 366 ve HUMK. 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 23.03.1992 gününde, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy