(2004 S. K. m. 16, 138)
Dava: Merci kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine; bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye 21.3.1992 tarihinde gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Hacizli malın muhafazası için ödenen para ki olayımızda söz konusu olan gümrükte bulunan hacizli malların muhafaza ücreti, takip giderlerinden olup İİK.nun 138. maddesine göre, öncelikle satış tutarından alınır.
Medeni Usul Hukukunda olduğu gibi icra hukukunda da harç ve giderler sonuçta haksız çıkan tarafa yükletilir. Harç, yapılan bir hizmet karşılığı olarak Devletin aldığı paradır. Tahsil harcı da bu amaca yönelik olup ve alacıklıya tediye sırasında alındığına göre, takip masrafları çıkarıldıktan sonra geri kalan miktar üzerinden hesaplanması gerekir. Çünkü alacaklıya yapılan hizmet, kendisine ödenen para kadardır.
Nitekim, 492 sayılı Harçlar Kanuna ekli 1 sayılı Tarifenin 2. maddesinin (B) paragrafının I-3.c bendinde; tahsil harcının, tahsil olunan paradan alınacağı belirtilmektedir. Bu tahsil olunan para, alacaklı tarafından alınan paradır. Cezaevi harcı yönünden de durum aynıdır. Sadece bu harç, yasanın özel hükmü gereğince borçluya yükletilemez.
Bu durumda, şikayetin kabulü gerekirken, kararda yazılı şekilde reddinde isabet görülmemiştir.
Sonuç: Yukarda açıklanan nedenlerle müşteki vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden merci kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA 6.11.1992 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy