(2004 S. K. m. 170)
Dava: Merci kararının onanmasını mutazammın 26.3.1992 gün ve 10498/3839 sayılı ilamın müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye 25.5.1992 gününde gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Sair karar düzeltme istemleri yerinde değil ise de; imzaya itiraz edilmesi halinde yargılamanın, itirazın kabulü ile sonuçlanması halinde, alacaklının % 10 para cezası ile sorumlu tutulabilmesi İİK'nun 170/son maddesi hükmü gereği olarak, adı geçenin senedi takibe koymada, kötü niyetinin ve ağır kusuru bulunduğunun sabit olması koşuluna bağlıdır. Bu itibarla alacaklı bankanın kötü niyeti veya ağır kusuru bulunduğu kanıtlanamadığı halde, para cezası ile sorumlu tutulması isabetsiz ve hükmün bu kısmının bozulması gerekirken, Dairece alacaklının para cezası ile sorumlu tutulmasına ilişkin hüküm bölümünün de onandığı görülmekle alacaklı vekilinin karar düzeltme isteminin kısmen kabulüne, Dairemizin 26.3.1992 tarih, 10498/3839 sayılı onama kararının para cezasına ilişkin bölümünün kaldırılmasına ve merci kararının bu kısma hasren bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.
Sonuç: Alacaklı vekilinin karar düzeltme isteminin kısmen kabulüne ve merci kararının onanmasına ilişkin Dairemizin 26.3.1992 gün ve 10498/3839 sayılı onama kararının para cezasına ilişkin bölümü kaldırılarak hükmün para cezasına hasren İİK'nun 366. ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 08.06.1992 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy