(2004 S. K. m. 82)
Dava: Merci kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine; bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye 22.11.1993 tarihinde gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 57/2. maddesine göre; teşebbüsün taşınır ve taşınmaz her türlü malları haczedilemez. Anılan Kararnamenin 2. maddesinde; teşebbüs, teşekkül ve müessese kavramları tanımlanmıştır. Bu maddeye göre; müessese, sermayesinin tamamı bir İktisadi Devlet Teşekkülüne veya Kamu İktisadi Kuruluşuna ait olup, ona bağlı işletme veya işletmeler topluluğudur. 2. maddede müessese kavramı teşebbüs ve teşekküllerden ayrı olarak tanımlandığında, 57/2. maddede de sadece teşebbüsün taşınır ve taşınmaz malların haczedilemeyeceği belirtildiğine, 57-1. maddesinde müesseselerden de sözedildiği halde 2. fıkrada müessese malları hakkında bir hüküm getirilmemiş bulunduğuna göre, müesseselere ait malların haczedilebileceğinin kabulü gerekir. Borçlu ... Demir ve Çelik Fabrikası Müdürlüğü`nün müessese olduğu ve hükmi şahsiyetinin bulunduğu konusunda uyuşmazlık yoktur. Borçlu ... Demir Çelik Müessesesi`ne ait malların haczedilebileceği gözetilmeden haciz talebinin İcra Müdürlüğünce reddedilmiş olması, mercice de şikayetin kabulü yerine reddi yolunda hüküm kurulması isabetsizdir.
Sonuç: Alacaklı Kurum vekilinin temyiz itirazının kabulü ile merci kararının İİK`nun 366. ve HUMK`nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 6.12.1993 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy