(2822 S. K. m. 61) (2004 S. K. m. 32)
Dava: Merci kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye 9.12.1996 tarihinde gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Takip dayanağı ilam uyarınca, alacak kalemlerinden 11.014.373.- TL. ikramiye alacağına, 2822 sayılı Kanun`un 61/1. maddesi uyarınca faiz uygulanması gerekir. Anılan madde, toplu iş sözleşmesine dayanan eda davalarında ifaya mahkum edilen taraf, temerrüd tarihinden itibaren, bankalarca uygulanan en yüksek işletme kredisi faizi üzerinden temerrüt faizi ödemeye de mahkum edilir, şeklinde düzenlenmiştir. Merkez Bankasından gelen yazı ekinden, belirtilen oranların, değişik türde kredi veren bankaların, kendilerine bildirdikleri en düşük ve en yüksek faiz oranları olduğu anlaşılmaktadır. İşletme kredisini Merkez Bankası vermediğine göre, bu tür kredileri veren Halk Bankası, T. Kalkınma Bankası, T. Sınai Kalkınma Bankası gibi bankalardan özellikle anılan yasa maddesinde belirtildiği gibi uygulanan işletme kredisi faizinin sorulup saptanması ve bundan sonra oluşacak duruma göre hesaplama yapılması gerekirken, Merkez Bankasınca gerçek uygulama ile ilgisi bulunmayan yazı ekindeki listeler gözönünde tutularak faiz hesabının yapılması ve buna dair bilirkişi raporuna dayanılması isabetsizdir.
Sonuç: Borçlu vekilinin temyiz itirazının kabulü ile merci kararının yukarıda yazılı nedenlerle ve işletme kredisi faizine hasren İİK.`nun 366. ve HUMK.`nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 17.12.1996 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy