(2004 S. K. m. 67, 269, 366) (1086 S. K. m. 428)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı merci kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye 18.3.1996 tarihinde gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Borçlu itirazında aylık kira parasının 600.000. TL. olduğunu ileri sürmüştür. Alacaklı vekili kira parasının kabul edilenden daha fazla olduğunu İİK. nun 269/b maddesinde yazılı nitelikte bir belge ile kanıtlayamadığına göre aylık kira parasının 600.000. TL. olarak kabulü ve bu miktar üzerinden itirazın kaldırılmasına ve temerrüt oluştuğundan tahliyeye ilişkin merci kararı doğrudur. Mercide, borçlu ödeme iddiasını ancak İİK. nun 269/c maddesinde yazılı belgelerle kanıtlayabilir. Bu konuda mercide yemin teklif edilemez. Merciin yemin teklif ederek sonuca ulaşması isabetsiz ise de, neticede itirazın kaldırılması ve tahliyeye karar verildiğinden bu yanlışlık sonuca etkili görülmemiştir. Ayrıca Ağustos 95 ayına ait de bir ödeme belgesi sunulamadığından bu ay içinde kira parası yönünde de itirazın kaldırılması gerekli görülmekle birlikte, alacaklının temyizi bulunmadığından bu eksiklik de bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak, itirazın kaldırılması istemi kısmen ret edildiğine göre borçlu yararına avukatlık ücreti tayini gerekirken anılan konuda olumlu olumsuz bir karar verilmemesi ve yargılama giderlerinin hesabında bu hususun nazara alınmaması isabetsizdir.
Sonuç: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile merci kararının avukatlık ücreti ve yargılama gideri yönünden borçlu yararına İİK. nun 366. ve HUMK. nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 28.03.1996 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy