(2004 S. K. m. 269) (818 S. K. m. 260)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı merci kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işte ilgili dosya mahallinden daireye 21.5.1997 tarihinde gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Borçluya gönderilen 51 örnek ödeme emri 6.12.1996 tarihinde tebliğ edilmiş ve 60 milyon liralık kira alacağnın aslı 10.12.1996 tarihinde icra dosyasına ödenmiştir. İİK. 269/1. maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken B.K.'nun 260. maddesinde yazılı 30 günlük anlaşılmaktadır. Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına göre kira parası dışındaki fer'ilerin süresinde ödenmemesi temerrüde esas alınamayacağı için tahliye isteminin reddi sonucu itibarı ile doğrudur. Merci Hakimliği'nin gerekçesinde de belirtildiği üzere, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuku Bölümü Genel Kurulu'nun 24.11.1995 günlü ve 2/2 sayılı kararına göre kira parasının tespitine ilişkin mahkeme kararı ile belirgin hale gelen kira farkı alacağına, ayrıca ihtara gerek kalmaksızın, kira tespit kararının kesinleştiği tarihten itibaren faiz yürütülmesi gerekir. Bu durumda, takip dayanağı kira tespit ilamının kesinleştiği 17.10.1996 tarihinden 4.12.1996 takip tarihine kadar işlemiş faizin hesaplanması ve bu suretle talep edilebilecek miktarın belirlenmesi ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile faize yönelik itirazın kaldırılması isteminin tümden reddi isabetsizdir.
Sonuç: Alacaklı vekilinin temyiz isteminin kısmen kabulü ile merci kararının yukarıda yazılı nedenle ve faize hasren İİK. 366 ve HUMK. 428. maddeler uyarınca BOZULMASINA, 5.6.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy