(2004 S. K. m. 16, 85)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı merci kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye 7.7.2000 tarihinde gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Alacaklı vekilinin merci hakimliğine başvurusu, İİK'nun 16/2. maddesi kapsamında ve icra memurunun (bir hakkın yerine getirilmemesi) sonucunu doğuran işlemini şikâyet niteliğinde olup temyizi kabildir. Bu nedenle Samsun İcra Tetkik Mercii Hakimliğinin alacaklı vekilinin temyiz talebinin reddi ile ilgili 16.2.2000 tarih ve 1999/622/516 sayılı kararının kaldırılmasına oybirliği ile karar verilmesinden sonra merciin 17.11.1999 tarihli ve 1999/622-516 sayılı kararının temyiz incelemesine geçildi:
Gereği düşünüldü:
İİK'nun 85/1. maddesi gereğince borçlunun kendi yedinde veya 3. şahısta bulunan menkul malları ile gayrimenkullerinde ve alacak ve haklarından alacaklının ana, faiz ve masraflar da dahil olmak üzere bütün alacaklarına yetecek mktarı haczolunur. Somut olayda icra memuru borçlunun haciz mahallinde misafir olarak bulunduğu şeklindeki beyanına itibar ederek alacaklının hacizle ilgili istemini reddetmiştir. Oysa ki, memur, yukarıda açıklanan madde gereği haczi uygulamak zorunda olup ileri sürüldüğü takdirde istihkak iddiasıyla ilgili prosedürü işletmekle yükümlüdür. Bu nedenle şikâyetin kabulü yerine reddi isabetsizdir.
Sonuç: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile merci kararının yuarıda açıklanan nedenle İİK 366 ve HUMK 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 18.9.2000 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy