(6183 S. K. m. 51) (818 S. K. m. 104)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı merci kararının müddeti içinde temyizen tetkiki Alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Gecikme zammının faiz olmayıp bir tür gecikme tazminatı, Medeni Ceza olduğu bilimsel ve yargısal görüşler de vurgulanmıştır. (22.11.1991 T Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı) gecikme tazminatı faiz niteliğinde olmayıp alacağın bir bölümü sayılacağından takibe konu edilmesinde yasaya uymayan bir yön yoktur.
Bu kurallar ışığında somut olayın incelenmesinde;
Orman Bakanlığı ile borçlu kiracı arasında yapılan kira sözleşmesi 3. paragrafında süresinde ödenmeyen kira bedelleri ve diğer ödemeler için 6183 Sayılı A.A.T.U.H. Kanunun 51. maddesinde belirtilen oranlarda gecikme zammı alınır kuralı kararlaştırılmıştır. Borçlunun açtığı kira tespit davası ödenecek kiranın miktarını belirler, sözleşmenin 3 maddesini ortadan kaldırmaz. Hal böyle olunca alacaklı kira tespit ilamında belirlenen ve süresinde ödenmeyen kiralarla ilgili başlattığı takipte sözleşmenin 3. maddesine dayanarak gecikme zammı talep edebilir.
Mercice yapılacak iş, temerrüde düşülen aylar tespit olunup, Bakanlar Kurulunca belirlenen aylık gecikme zammı oranları da nazara alınarak, borçlu itirazı değerlendirilip gecikme zammının istenebilecek miktarını tespitten ibarettir. Aksine düşüncelerle, (Kabule göre de kira tespit ilamının kesinleşme tarihinde istenebilir hale geleceği nedeniyle 24.11.1995 tarih 94/2 E- 95/2 K sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereği faizinde kesinleşmeden itibaren istenebileceği de göz ardı edilerek) karar tarihinden itibaren gecikme zammı yerine yasal faiz istenebileceğine ilişkin karar verilmesi isabetsizdir.
Sonuç: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile merci kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366. ve HUMK. 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 19.02.2002 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy