(3095 S. K. m. 1)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilen merci kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı ve borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 1-) Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE,
2-) Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Takibe dayanak ilamda kıdem tazminatı alacağına "en yüksek mevduat faizi uygulanması", ikramiye, izin ücreti, bayram harçlığı, aile çocuk yardımı alacaklarına da 4489 sayılı Yasanın 1/1. maddesinde belirtilen faiz oranlarının uygulanması kabul edilmiştir.
Mercice hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise kamu bankalarınca uygulanan 1 yıllık en yüksek mevduat faiz oranları % 40 ve % 56 olarak tespit edilmesine rağmen kıdem tazminatı alacağı için yasal faiz oranlarının esas alınması doğru olmadığı gibi, ikramiye alacağı için de ilama aykırı şekilde 4489 sayılı Yasa yerine işletme kredisi faizi uygulanması da isabetsizdir. Mercice dosya içeriğine uygun olmayan anılan rapor esas alınarak sonuca gidilmesi yerinde olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile merci kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle borçlu yararına İİK. 366. ve HUMK. 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 29.12.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy