(2004 S. K. m. 12, 15) (492 S. K. m. 32, 37)
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mercii kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin alacaklı vekilince istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü.
Medeni Usul Hukukunda olduğu gibi, İcra Hukukunda da harç ve giderler sonuçta haksız çıkan tarafa yükletilir. Harç, yapılan bir hizmet karşılığı olarak Devletin aldığı bir paradır. Tahsil harcı da, bu amaca yönelik olup ve alacaklıya tediye sırasında ödendiğine göre, takip masrafları çıkarıldıktan sonra geri kalan miktar üzerinden hesaplanması gerekir. Çünkü, Alacaklıya yapılan hizmet, kendisine yapılan ödeme kadardır.
Ayrıca, Harçlar Kanunu'nun 28/b ve (1) sayılı tarifenin B/1-3. maddelerine göre tahsil harcı, tahsil olunan paradan alınacaktır. İİK. nun 15. maddesine göre de, Kanunda aksi yazılı değilse bütün harç ve masraflar borçluya ait olup, neticede ayrıca hüküm ve takibe hacet kalmaksızın tahsil olunur. Sadece cezaevi harcı 2548 Sayılı Yasanın 1/2 maddesi gereğince borçluya yükletilemez, bu harcın yükümlüsü alacaklıdır.
Somut olayda borçlunun gerek menkullerinin satışından ve gerekse maaşının haczi üzerine dosyaya gönderilen paralar nedeniyle ve İİK. nun 12. maddesi gereğince borçlu borcundan kurtulacağı için ve tahsil harcının sorumlusu alacaklı olmadığından, yatan paralardan tahsil harcının kesilmesi İİK. nun 12. ve 15. maddelerine aykırıdır. Takibe devam edilmesinin istenilmesi halinde Harçlar Kanunu'nun 32. maddesinin uygulanacağı tabiidir. Ancak bu aşamada aynı Kanunun 37. maddesi gereğince Vergi Dairesine harcın tahsili için yazı yazılması gerekli ve yeterlidir.
O halde, şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken reddi isabetsizdir.
Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK. nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 17.06.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy