(2004 S. K. m. 40)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşüldü:
Karar: Alacaklının Ankara 27.İcra Müdürlüğünde 22.03.2002 tarihli 2002/4301 esas sayılı dosyasında tahliye istemli başlattığı takipte örnek 51 ödeme emrinin borçluya tebliği üzerine borçlunun yasal süresi içerisinde İcra Dairesine yapmış olduğu itirazının iptali ve tahliyesi için Ankara 13.Sulh Hukuk Mahkemesine dava açılmıştır. Anılan Mahkemenin itirazın kısmen iptaliyle taşınmazın tahliyesine ilişkin 06.03.2003 tarihli kararın Yargıtay 13. Hukuk Dairesince bozulması üzerine bu kez aynı Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra 2003/951-995 sayılı 07.10.2003 tarihli kararla tahliye isteminin reddine karar verilmiştir. Şu haliyle hüküm, itirazın iptali yönünden onanmış, tahliye açısından ise bozulmuştur. Kural olarak İİK.nun 40. madde gereğince (bir ilamın nakzı icra muamelelerini olduğu yerde durdurur.) anılan madde 2 nci fıkrasında ise (bir ilam hükmü icra edildikten sonra nakzedilip de aleyhinde icra takibi yapılmış olan kimsenin hiç veya o kadar borcu olmadığı kati bir ilamla tahakkuk ederse, ayrıca hükme hacet kalmaksızın icra tamamen veya kısmen eski haline iade olunur.) hükmünden anlaşıldığı üzere tahliye isteminin reddine ilişkin ilam kesinleşmediği sürece alacaklının 40. madde gereğince duran takibi yeniden yürütmesine imkan yoktur. İncelenen icra dosyasında alacaklı tarafça takibin devamı yönünden herhangi bir talepte bulunulmadığı görülmüştür. Bu aşamada borçlunun icra tehdidi altında olsa dahi taşınmazı kendiliğinden tahliye etmiş olması İİK.nun 40/2 nci maddesi koşullarında kendisine icranın iadesi hakkını vermez. (Kaldı ki, icranın iadesini talep etmek için bozmadan sonra oluşturulan ikinci kararında kesinleşmesi zorunludur.)
Yukarıda açıklanan koşullar gerçekleştikten sonra taşınmazın yeniden kiraya verilmesi halinde İİK.nun 40/3 üncü maddesinin tartışılması gerekir. Ne var ki, İcra Mahkemesince alacaklının takibin devamı yönünden bir talebi olmaksızın borçlu tarafça gerçekleştirilen tahliye işlemine karşı bu aşamada İİK.nun 40/2 nci maddesine göre icranın iadesi istenemeyeceğinden bahisle istemin reddine karar verilmesi yerinde olduğundan temyiz istemlerinin reddiyle Mahkeme kararının onanması gerekmiştir.
Sonuç: Borçlu vekilinin temyiz istemlerinin reddiyle Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle İİK.nun 366. ve HUMK.438 inci maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 10.10. YTL'sı onama harcına mahsuben 1.10. YTL'sı bakiye harcın temyiz edenden alınmasına, 27.01.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy