(6762 S. K. m. 21) (3095 S. K. m. 2) (YHGK. 31.03.2003 T. 2004/12-163 E. 2004/184 K.)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklılar vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Alacaklıya ait bir para meblağının faiz geliri elde etmek amacıyla ödünç verilmesi veya herhangi bir şekilde bir süre borçluda kalması üzerine faiz ödenmesi öngörülmüşse bu faiz, kapital faizi niteliğindedir. Temerrüd faizi ise borçlunun para borcunu zamanında ödememesi ve temerrüde de düşmesi üzerine kanun gereği kendiliğinden işlemeye başlayan ve temerrüdün devamı müddetince varlığını sürdüren bir karşılıktır. (H.G.K.nun 31.03.2003 T. ve 2004/12-163 E. 2004/184 K. sayılı K.) Takip dayanağı ilamda ana para dışındaki faiz alacağı kapitale dönüşmüştür. (Bankadaki mevduata işletilen faiz olması nedeniyle) Ancak ilamda belirlenen tarihten itibaren uygulanacak temerrüd faizi borçlu bankanın tacir olması (TTK 21. mad gereği) ve ticari işlemden kaynaklanması nedeniyle 3095 Sayılı Kanunun 2. maddesinde yazılı olan avans faizdir. Mahkemece bu kurallara uygun hesaplama yapılan 22.5.2004 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurmak gerekirken aksine düşüncelerle somut olayla örtüşmeyen bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.
Sonuç: Alacaklılar vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 21.03.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy