(2004 S. K. m. 16)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Alacaklı takip talebinde 50.883.831.260 TL. asıl alacağa %240 kira sözleşmesinde öngörülen faiz oranına göre hesapladığı işlemiş faizi de ekleyerek borçluya örnek 51 no'lu tahliye ihtarlı ödeme emri tebliğ ettirmiştir. Borçlunun kira alacağı ve faiz oranına ilişkin itirazları Bursa 2. İcra Mahkemesi'nin 2001/127-790 sayı 02.10.2001 tarihli kararı ile kaldırılmıştır. Aynı borçlunun Bursa 1. Ticaret Mahkemesi'ne başvurusu üzerine anılan mahkemece 17.03.2004 tarih ve 2004/48 E, 2004/110 karar sayılı menfi tespit ilamında davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir. Reddedilen Ocak 2004 kirası 5.139.057.502 TL. ile şubat 2001 kirası 2.548.861.147 TL.nin tahsil tarihine kadar değişen oranlarda yasal faizle tahsiline dair icra müdürü kararı alacaklı vekilince şikayet konusu yapılmıştır. Şikayet dilekçesinde borç miktarına kira sözleşmesinde belirlenen %240 faiz oranı yerine yasal faiz uygulanmasına ilişkin memurluk kararının iptali istenmektedir. Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 10.03.2005 tarih ve 2005/1325-2446 sayılı kararında (... alacaklı ödenmeyen kira bedeli yönünden yıllık %240 oranında faiz talep etmekte haklıdır.) hükmüne yer verildiği görülmektedir. Bu durumda, mahkemece şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddi isabetsizdir.
Sonuç: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 21.06.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy