(2004 S. K. m. 62) (1086 S. K. m. 76) (YHGK 05.06.1991 T. 1991/12-258 E. 1991/344 K.)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;
Ödeme emrinin borçluya 28/04/2007 tarihinde tebliğ edildiği, borçlunun ise İ.İ.K.'nun 62/1. maddesinde öngörülen yasal yedi günlük süreden sonra, yenileme tebliği üzerine 28/12/2009 tarihinde icra dairesine başvurup borca itirazlarını ileri sürerek takibin durdurulmasını istediği, icra müdürlüğünün takibin durdurulmasına karar verdiği, alacaklının da icra mahkemesinden itirazın haksız olduğunu belirterek takibin devamına karar verilmesini istediği görülmektedir.
Alacaklının dilekçesinde itirazın kaldırılmasından söz etmesi sonuca etkili değildir. Zira, HUMK.nun 76. maddesi gereğince, hukuki sebebin ve uygulanacak yasa maddesinin tespiti hakimin görevine giren bir konudur. (HGK. 5.6.1991-1991/12-258 E-344 K.)
Somut olayda, alacaklı vekilinin başvurusu, borçlunun itirazı süresinde olmadığı halde icra müdürlüğünce takibin durdurulmasına karar verilmesini şikayet olarak tavsif edilmelidir.
O halde, mahkemece, takibin yenilenerek borçluya yenileme muhtırasının tebliği yeni bir itiraz hakkı vermeyeceğinden, şikayetin kabulü ile, borca itirazın süre aşımı nedeniyle reddi yerine süresinde kabulü ile takibin durdurulmasına dair icra müdürlüğü kararının kaldırılmasına ve takibe devam olunmasına karar vermek gerekirken, yazılı şekilde itirazın kaldırılmasına ve icra inkar tazminatına hükmolunması isabetsizdir.
Sonuç: Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 02.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy