(4721 S. K. m. 4, 42, 43, 44, 49, 174, 185, 186) (818 S. K. m. 42, 44)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen murafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 20.9.2011 günü duruşmalı temyiz eden davacı-davalı M. Ö. A. vekili ve karşı taraf davalı-davacı H. A.'la vekili geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: 1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle sadakat yükümlülüğüne (T.M.K. m. 185/3) aykırı davrandığı, eşini zina ve fuhuş yapmakla itham ettiği gerçekleşen davalı-davacının boşanmaya sebep olan olaylarda tamamen kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre davalı-davacının temyiz itirazları yersizdir.
2) Davacı-davalı kadının tazminatlara dair temyiz itirazlarına gelince:
Yapılan soruşturma ve toplanan delillerle, davalı-davacının sadakat yükümlülüğüne (T.M.K. m. 185/3) aykırı davrandığı, eşini zina ve fuhuş yapmakla haksız olarak itham ettiği gerçekleşmiştir.
a) Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, eşlerin evi birlikte seçeceklerini, birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıklarıyla katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade ve eşit kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş. en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarıyla kusurları ve hakkaniyet ilkesi (T.M.K. madde 4. B.K. madde 42 ve 44) dikkate alınarak davacı-davalı kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.
b) Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davacı-davalı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığıyla hakkaniyet kuralları (T.M.K. madde 4 B.K. madde 42, 43, 44, 49) dikkate alınarak davacı-davalı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarda 2. maddenin (a) ve (b) bentlerinde gösterilen sebeplerle maddi ve manevi tazminat yönünden davacı-davalı yararına BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 825.00 TL. vekalet ücretinin H.'dan alınıp M.'ye verilmesine, aşağıda yazılı harcın H.'a yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 73.90 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istenmesi halinde temyiz peşin harcının yatıran davacı-davalıya iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliği ile, 20.09.2011 tarihinde karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy