(5271 S. K. m. 141)
Davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı ve davacı vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Tazminat davasının dayanağı olan ceza dava dosyasındaki yargılama sonunda davacı (sanık) hakkında 31.01.2006 tarihinde verilen beraat hükmünün temyiz incelemesi sonucu 27.02.2012 tarihinde kesinleştiği ve bu tarih itibariyle sanık (davacı) ile müdafii arasındaki vekalet ilişkisinin son bulduğunun kabulü gerektiği, oysa davacı (sanık) vekilinin, 10.06.2003 tarihinde ceza dava dosyasına ilişkin olarak verildiği anlaşılan vekaletnameye istinaden tazminat talebinde bulunduğu, davacı vekilinin tazminat davası sırasında davacıyı hazır edemediği, davacı hakkında yapılan adres ve sosyal ekonomik durum araştırma tutanaklarına göre de, davacının açık adresi ile sosyal ve ekonomik durumunun tespit edilemediği ve davacı vekilinin dava dilekçesi ile birlikte, 02.10.2012 havale tarihli mazeret ve beyan dilekçesi ile, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığın'ca tebliğ edilen tebliğnameye karşı verdiği 23.12.2013 tarihli dilekçede, davacı ile irtibat ve iletişim kuramadığına ilişkin yazılı beyanları karşısında, haksız işlem tarihinde yürürlükte bulunan ve uygulanması gereken 466 sayılı Kanun'un 3. maddesi gözetilip davanın; davacının bilgi ve muvafakati doğrultusunda açılmadığının kabulü ile davanın reddi yerine yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi,
Kabule göre de;
Gerekçeli karar başlığında, dava türü olarak ''466 sayılı Kanuna göre tazminat'' ibaresi yerine, ''5271 sayılı CMK 141. maddesine göre tazminat istemi'' ibaresi yazılarak, değerlendirmenin de haksız işlem tarihinde yürürlükte olmayan 5271 sayılı Kanun maddeleri gösterilerek yapılmış olması ve 03/08/2012 olan dava tarihinin 10/08/2012 olarak yazılması,
Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak bozulmasına, 03.03.2014 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy