(6100 S. K. m. 353, 356, 373) (2004 S. K. m. 134, 364)
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;
Borçlunun ihalenin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece ihalenin feshi talebinin esastan reddi ile borçlu aleyhine ihale bedellerinin %10'u oranında para cezasına hükmedildiği, borçlu tarafından ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği görülmektedir.
İİK'nun 134/8. maddesinde; "İhalenin feshini şikayet yolu ile talep eden ilgili, vaki yolsuzluk neticesinde kendi menfaatlerinin muhtel olduğunu ispata mecburdur" düzenlemesi yer almaktadır.
Yerleşik Yargıtay uygulamasına göre, ihale bedelinin, en az muhammen bedel kadar olması halinde, ihalede zarar unsurunun gerçekleşmediğinin kabulü gerekir.
Somut olayda, şikayet konusu 15023 ada, 2 parsel, 15 nolu taşınmazın, taşınmazın muhammen bedelinin 180.000 TL, satış bedelinin 189.000 TL olduğu, yine şikayete konu 22049 Ada, 2 Parsel, 11 no'lu bağımsız bölümün taşınmazın muhammen bedelinin 240.000 TL, satış bedelinin 244.000 TL olduğu, her iki taşınmazında, ihale bedelinin muhammen bedelin üzerinde olduğu görülmektedir. Bu durumda, şikayetçi borçlu yönünden zarar unsuru gerçekleşmediğinden, borçluların ihalenin feshini istemekte hukuki yararı bulunmamaktadır.
Ancak, İİK'nın 134. maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesinde; işin esasına girilmeden ihalenin feshi talebinin reddi halinde, şikayetçi aleyhine para cezasına hükmedilemeyeceği öngörülmektedir. Buna rağmen ilk derece mahkemesince, şikayetçi aleyhine ihale bedeli olan 433.300,00 TL'nin %10’u olan 43.300,00 TL oranında para cezasına hükmolunması isabetsiz olup, Bölge Adliye Mahkemesince; HMK’nın 353/1-b-2 ve 356. maddeleri gereğince, ilk derece mahkemesi kararının, para cezası yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulması gerekirken, bu hususta karar verilmediği anlaşılmış olmakla, ilk derece mahkemesince yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, ilk derece mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Sonuç: Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi'nin 12.12.2019 tarih ve 2019/2721 E.- 2019/2882 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA), ... 3. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 11.7.2019 tarih ve 2019/337 E.- 2019/588 K.sayılı kararının, hüküm bölümünün (1) nolu bendinde yer alan para cezasına ilişkin; “Feshi istenilen ihale bedellerinin %10'u oranında 43.300,00 TL para cezasının davacıdan alınarak hazineye irat kaydına,” şeklindeki kısmının karar metninden çıkarılmasına, yerine “borçlu/şikayetçi aleyhine para cezası verilmesine yer olmadığına” cümlesinin eklenmesine, kararın düzeltilmiş bu şekliyle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca (ONANMASINA), karar düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 16.09.2020 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)