(2004 S. K. m. 134) (6098 S. K. m. 281) (818 S. K. m. 216)
Dava ve Karar: Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın kanun yararına temyizen tetkiki Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi M. Ö. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Şikayetçi vekili tarafından, 25/12/2018 tarihli ihalenin feshi istemiyle icra mahkemesine başvurulduğu Mahkemece; şikayetin yasal 7 günlük süre içerisinde yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği, şikayetçi tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi tarafından, ilk derece mahkemesi kararının süresi geçmiş bir şikayete ve kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun usulden reddine kesin olarak karar verildiği görülmüştür.
2004 sayılı İİK’nun 134/2. maddesinde; “İhalenin feshini, Borçlar Kanunu'nun 226. maddesinde yazılı sebepler de dahil olmak üzere yalnız satış isteyen alacaklı, borçlu, tapu sicilindeki ilgililer ve pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler yurt içinde bir adres göstermek koşuluyla icra mahkemesinden şikayet yoluyla ihale tarihinden itibaren yedi gün içinde isteyebilirler" hükmüne yer verilmiştir.
Buna göre, ihalenin feshini isteme süresi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 281. maddesindeki (mülga 818 sayılı BK.'nun 226.maddesi) yazılı sebepler de dahil olmak üzere yedi gündür. Anılan süre hak düşürücü nitelikte olup, icra mahkemesi tarafından re'sen nazara alınmalıdır.
Somut olayda; şikayet dilekçesinin, 31/12/2018 tarihinde Dinar Asliye Hukuk Mahkemesine sunulduğu, 2018/510 Muhabere kaydı aldığı harç ve giderlerin yine 31/12/2018 tarihinde Dinar Mahkemeler Veznesine ödendiği, dolayısıyla 25/12/2018 tarihinde yapılan ihalenin feshi isteminin (31/12/2018 tarihinde) yasal süresinde yapıldığı anlaşılmaktadır.
Kaldı ki; istinaf başvuru dilekçesi ekindeki Dinar Asliye Hukuk Mahkemesi Yazı İşleri Müdürü tarafından tutulan 24/04/2019 tarihli tutanakta da; M. Ç. vekili Av. K. B.’in mahkemeye sunmuş olduğu dilekçesinin, dava açılış dilekçesi olarak 31/12/2018 tarihinde UYAP sistemine kaydedildiği belirtilmiştir.
O halde ilk derece mahkemesince; ihalenin feshi isteminin yasal süresinde yapıldığı gözetilerek işin esası incelenip oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılması, ilk derece mahkemesi kararının kanun yararına bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına başvurduğu temyiz talebinin kabulü ile yukarıda açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’nin 17/06/2019 tarih ve 2019/1494 E. - 2019/1745 K. sayılı kararının (KALDIRILMASINA), Antalya 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 08/03/2019 tarih ve 2019/132 E. - 2019/326 K. sayılı kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 363/2. maddesi gereğince kanun yararına (BOZULMASINA), aynı fıkra uyarınca bozmanın hükmün hukuki sonuçlarını kaldırmayacağına, bozma kararının bir örneğinin Resmi Gazetede yayınlanması için Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 07/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)