MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Gerekçeli karar başlığında, suçun işlendiği yer ve zaman dilimi ile sanıkların göz altında ve tutuklu kaldığı tarih ve sürenin gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 232. maddesine muhalefet edilmesi,
2-Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
3-Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,
4-Mağdur ...'a ait hesaptan rızası dışında aynı gün farklı saatlerde iki kez, sanık ...'a ait hesaba para havalesi yapıldığı sabit olduğu halde, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca uygulama yapılmaması,
5-Suç nedeniyle meydana gelen mağdura ait zararı kovuşturma evresinde sanık ... giderdiği halde, diğer sanık ... hakkında da 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesi uyarınca uygulama yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanıkların ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, 28.03.2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.