MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Daha önceden kasıtlı suçtan kesinleşmiş mahkumiyeti bulunan sanık hakkında CMK'nın 231. maddesi gereğince uygulama yapılamayacağı anlaşılmakla yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın dosyada mevcut adli sicil kaydındaki eski hükümlülüklerden hangisinin TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasında esas alındığının hüküm fıkrasında denetime olanak sağlayacak şekilde belirtilmemesi,
2-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108. maddesi uyarınca denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren Mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan Mahkemeye ait olduğu düşünülmeden sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/7. maddesi gereğince “cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,
3-Sanığın TCK'nın 142/1-b, 62 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek hüküm fıkrasının 6 numaralı maddesi ile hakkında verilen cezanın TCK'nın 51. maddesine göre ertelenmesine yer olmadığına, yine 14 numaralı maddesi ile de hakkında aynı yasanın 53. maddesinin uygulanmasına karar verildiği halde hüküm fıkrasının 10, 11, 12 ve 13 numaralı maddelerinde sanık hakkında hükmolunan ceza ertelenmiş gibi TCK'nın 51. maddesindeki hususlarla ilgili karar verilip ''Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş bulunduğundan hapis cezasına mahkumiyetin sonuçlarına ilişkin hak yoksunluklarının 53/4 maddesi gereğince sanık hakkında uygulanmasına yer olmadığına'' denilmek suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 7, 8, 9, 10, 11, 12 ve 13 numaralı maddelerin çıkarılarak, yerine, "Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.12.1998 tarih, 1998/239 esas ve 1998/235 karar sayılı 765 sayılı TCK'nın 448, 62, 51/1, 59/2 maddelerinden verilen ve 14.05.1999 tarihinde kesinleşen 10 yıl hapis cezasına dair ilamın tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7.maddesi gereğince, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, infazdan sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" cümlesinin eklenerek bundan sonraki madde numaralarının da buna göre teselsül ettirilmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.