MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Sair aletle kilit açmak suretiyle hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Suçta kullanılan İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanetinin 2006/7615 sırasında kayıtlı 1 adet kaşık hakkında mahallinde her zaman karar verilmesinin mümkün olduğu değerlendirilmiştir.
Sanığın, katılana ait araçla kaza yaptıktan sonra sık sık stop etmesinin dikkat çekmesi üzerine üzerine yakalandığın aracın kaşık sapı ile çalıştırıldığının anlaşılması, katılanın aracının kapılarını kilitledikten sonra aracının yanından ayrıldığı beyanı ve aracın kapısında herhangi bir zorlama izi olduğuna ilişkin bir tespitin bulunmaması karşısında sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde aynı yasanın 142/1-b maddesiyle uygulama yapılması ve sanığın tekerrüre esas hükümlülükleri arasında en ağır cezaya ilişkin olan ve netice olarak 3 ay 10 gün hapis cezasına hükmedildiği Iğdır Asliye Ceza Makemesinin 2001/372 esas ve 2002/119 karar sayılı ilamı yerine sanık hakkında TCK'nun 58. maddesinin uygulanması esnasında para ceasına mahkumiyetine ilişkin olan İzmir 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2002/1299 esas ve 2004/1758 karar sayılı ilamının uygulanması hususları ile karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması, 5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması, bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak; hüküm fıkrasında yer alan ''53/1. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölümler çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlelerinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.