MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Hükümlü ... hakkında kurulan ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.09.2003 gün ve 2002/684 esas, 2003/417 karar sayılı önceki hükmünün temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında;
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 tarih ve 2007/125-186 sayılı kararında açıklandığı gibi, adı geçen hükümlü hakkındaki temyiz edilmeden kesinleşen ilk hüküm, ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden uyarlama yargısının konusu olabilir ve genel yargı ile uyarlama yargısı birlikte yürütülemez.
Hükümlü hakkındaki kararın kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanık olan ...'e ilişkin ilk hükmün, anılan sanık müdafii tarafından temyiz edildiği ve Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 07.12.2005 tarihli ilamıyla, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'na göre lehe yasanın yeniden saptanması zorunlulugundan bozma kararı verildiği ve bozmanını hükmü temyiz etmeyen ... içinde geçerli sayılmasına karar verildiği, yerel mahkemece, hakkında hüküm kesinleşmiş olan ...'ın tekrar yargılama sürecine dahil edilerek ikinci hükmün kurulduğu anlaşılmaktadır. Bu tür bozmalarda 1412 sayılı CMUK'nun 325.maddesinden bahsedilemeyeceğinden kurulan bu ikinci hüküm, hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olup hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün değildir.
Bu nedenlerle; hükümlü ... hakkında yeniden kurulan ikinci hükme yönelik, konusu bulunmayan temyiz itirazının 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi yollaması ile CMUK'nun 317.maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak REDDİNE;
5252 sayılı Kanun'un 9/3.maddesine göre, gereğinin takdiri yönünden mahkemesine gönderilmesi için dosyanın incelenmeden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 31.01.2012 gününde oy birliği ile karar verildi.