MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanığın suçlamayı kabul etmediği, katılanın sanığın suçlamayı kabul ettiğini, çalınan atlarını geri getireceğini söylediğini, oğlu tanık...r'den 100 TL aldığını beyan ettiği, tanık ...'ın katılanın beyanını doğrulamadığı, diğer tanıkların da hırsızlık olayına ilişkin görgüye dayalı bilgilerinin bulunmadığı, sadece sanığın atı çaldıklarını ve geri getirmek için para aldığını beyan ettiklerinin anlaşılması karşısında, sanığın mahkumiyetine yeterli ve inandırıcı kesin kanıtlar karar yerinde gösterilmeden eksik soruşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
Kabule göre de;
1-Hırsızlık yapılan yerde keşif yapılarak, atın çalındığı yerin, yakınanın evinin müştemilatı olup olmadığının tespit edilmesi, müştemilat olduğu takdirde 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/1 ve 151/1, müştemilat olmadığı takdirde ise aynı Yasanın 142/2-g ve 151/1 maddesi gereğince uygulama yapılması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “c” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, yalnızca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3-Tekerrüre esas hükümlüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz sisteminin ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 20.12.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.